قدیم تر ها ، آن روزهایی که فارغ از هزار دغدغه دنیایی بودم، آن روزها که نفس میکشیدم و پرواز میکردم ، آن روزها که دلم برای تو پر می زد و ...

آن روزها ، آنروز ها ....

وقتی که دست به پهلویم میگرفتم اشک از چشمانم جاری می شد.... نمیدانم چه سری بین چشمان و پهلویم بود.... مادرم بهتر میداند....

مادرم....مادر پهلو....

این چشم های لعنتی به همه چی ربط دارد ، حتی نوشتن ، تا میخواهی جمله ات را کامل کنی بهاری میشود...

نامت را بر نگین انگشترم که نه ، سالهاست که بر قلبم حک کرده ام.....

پینوشت:

هنوز هم دلم برای تو پرپر میزند ، کاش که این ایام زودتر میگذشت ، کاش که این ایام پایانی نداشت...

کاش...

"لعن الله ظالمیک و ضاربیک و قاتلیک یا فاطمه"

قال امام حسين (ع):

«الناسُ عبيدُ الدنيا و الدين لعق علي السنتهم يحوطونه مادرَّت معايشُهم فاذا مُحَّصوا بالبلاء قَلَّ الدَيّانون»
«مردم بندۀ دنيايند و دين بر زبانشان مي‌چرخد و تا وقتي زندگي‌هاشان بر محور دين بگردد، در پي آنند، امّا وقتي به وسيلۀ «بلا» آزموده شوند، دينداران اندك مي‌شوند.»

.

.

.

و دین چقدر از این جماعت آسیب می‌بیند و مبتذل و مضحک می‌شود

When you are absent , Neither our existences , Are as they should be ,
Nor our musts are as should be....
Everyday in your absent
Is the day of volatile

آنقدر گرم زندگی و زرق و برق دنیا شده ایم که فقط گاهی یاد خدا می افتم و ای کاش برعکس بود، فقط گاهی به یاد دنیا می افتادیم.

.

.

.

پینوشت:

آقا ببخش، بس که سرم گرم زندگیست/ کمتر دلم براى‎ ‎شما تنگ میشود ...

غریب است دوست داشتن. وعجیب تر از آن است دوست داشته شدن...
وقتی می‌دانیم کسی با جان و دل دوستمان دارد ... ونفس‌ها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ریشه دوانده ؛ به بازیش می‌گیریم هر چه او عاشق‌تر ، ما سرخوش‌تر،هر چه او دل نازک‌تر ، ما بی رحم ‌تر ...
تقصیر از ما نیست ؛ تمامی قصه های عاشقانه، اینگونه به گوشمان خوانده شده‌اند./

روز رأى‌گيرى كرمان بودم از طرف امام يك مأموريتى به من محول شده بود كه بروم بلوچستان و سر بزنم به شهرهاى بلوچستان و مردم آن‌جا را از نزديك ديدار بكنم و پيام امام را براى آن مردم ببرم. پيام محبت و دلسوزى را كه ملاحظه مى‌كنيد از همان روزهاى اوّل امام به فكر افتادند كه با اين مستضعفين دورافتاده‌اى كه به كلى فراموش شده بودند، حتى در نظام گذشته ملاطفت و محبت كنند و من را كه آن‌جا سابقه داشتم آشنائى نسبتاً زيادى داشتم فرستادند آن‌جا براى اين كار.

كرمان رسيده‌بودم من در راه بلوچستان كه روز رأى‌گيرى بود، در فرودگاه بچه‌هاى حزب‌الهى و داغ كرمان آمدند، صندوق را آوردند چند تا صندوق بود، هر كدام مى‌خواستند كه بياورند من تويش رأى بياندازم. آنها هم من را مى‌شناختند. يعنى سابق كه كرمان رفته بودم و مردم كرمان با من آشنا بودند. من هم خيلى به مردم كرمان از قديم علاقه داشتم مردم خيلى بامحبت و جالب بودند هميشه در چشم من. خيلى لحظه‌ى شيرينى بود براى من، آن لحظه‌اى كه اين رأى را من مى‌انداختم توى صندوق و مى‌ديدم آن شور و هيجانى را كه مردم كرمان از خودشان نشان مى‌دادند در رأى دادن. بعد هم نشان داده شد كه خب نودونه درصد آراء به جمهورى اسلامى آرى بود.

... خاطره‌ی رهبر انقلاب از 12 فروردين 58

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست/تا اشارات نظر نامه رسان من توست
گوش کن با لب خاموش سخن می گویم/پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست
روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید/ حالیا چشم جهانی نگران من و توست
گرچه در خلوت راز دل ما کس نرسید/همه جا زمزمه عشق نهان من و توست
این همه قصه فردوس و تمنای بهشت/گفت و گویی و خیالی ز جهان من و توست
نقش ما گو ننگارند به دیباچه عقل/هرکجا نامه عشق است نشان من و توست
سایه زاتشکده ماست فروغ مه مهر/وه از این آتش روشن که به جان من و توست

...هوشنگ ابتهاج

تو هر چه می خواهی باش ، اما آدم باش!
اگر پیاده هم شده است سفر کن .
در ماندن می پوسی . هجرت کلمه بزرگی در تاریخ « شدن » انسان ها و تمدن هاست. /دکتر شریعتی