بدلیل اهمیت پینوشت مطلب را سر نوشته گذاشتم که اگر خواستید همین اول کار نخوانید.... ما را بخیر و شما را بسلامتی...

بچه که بودیم با صدای اذان صبح گفتن پدرم از خواب بیدار میشدم ، هنوز سایه قدش را که عبا بدوش روی حیاط خانه مان می ایستاد و با صدای قشنگش حمد و سوره را میخواند یادم نرفته ، قصه مسجد بردن و روضه خوندن و.... اینها دیگر حاشیه های پرنگی است که میگذرم.

اما داستان این روزهای زندگی ام که معنی پدر و پدر بودن و غصه هر قصه فرزند خوردن را که می بینم به عمق نعمت پدر پی می برم و به همه آرامشی که به تو می بخشد ، پدر در بحرانی ترین شرایط زندگی فرزندانش با آرامشی همچون کوه و لبخندی بر لب سعی میکند آرامت کند و تو واقعا آرام می شوی ، هر چند که طوفان تحمل و بدل کشیدن این غصه ها را می توانی در موهای سپید شده او ببینی و خوب که بنگری نگاه دوخته به دور دستش در کنج تنهایی هایش هزاران حرف نهفته دارد....
این روزها بیش از همه روزها قدرش را میدانم .... و دلتنگ حتی لحظه ای نبودنش ، این روزها تنها کسی که میفهمم حرفم را میفهمد و می تواند آرامم کند پدر است ، و پدرم .....
البته ما بابا صدایش میزنیم .... بابای مهربانم .....روزت مبارک

.....پینوشت:

میدانم که عاقبت خوب می شوم ، اما نمیدانم چگونه ... و این سوالی است که ذهنم را مشغول کرده است و دلم را امیدوار...

هر چند اگر نیک بنگرم هر شب ، آرزوهایم را برآورده میکردی و میکنی ، بی آنکه منتی بر من بگذاری ، یا برایم آرزوهای قشنگ می کردی بی آنکه بدانم چه می خواهم ....

اما این روزها حالم خوب نیست ، و خوب میدانی که چرا....
و میدانم که بیش از من به فکر منی ، اما هزار آرزو در دل دارم که فردا برای برآورده شدنش دخیل میشوم....

فردا می آیم که نتیجه آرزوهایم را بگیرم.... می آیم که ....

فردا شب ، شب آرزوها که نه ، شب برآورده شدن آرزوهای من است ، هرگز به تو گمان بد نبرده ام و دلم روشن است که عیدیم را خواهم گرفت.../یا ارحم الراحمین

حضرت علی علیه السلام در جنگ جمل به فرزندش محمد بن حنفيه هنگامى كه پرچم را بدست او داد توصیه نمودند:

"فرزندم ، اگر كوه‏ها از جاى كنده شوند ، تو پا بر جا باش ،دندانها روى هم بفشار ، جمجمه ‏ات را به خدا بسپار ، قدمت را روى زمين چونان ميخ فرو رفته ثابت بدار ، چشم به آخرين صفوف دشمن بدوز و بدانكه پيروزى ویاری از جانب خداوند است."

.

.

.

.پینوشت:

امروز هم ما در شرایطی هستیم که باید افق های دورتر را مد نظر داشته باشیم و نباید فریب میدان عوض کردن عده ای را بخوریم.

و به امید من و بچه هایش امیدوار .... و برای من و ... 

مادرم/ اینها فقط کلماتی است که از یک دنیا مهربانی تو به صورتی پراکنده و نامفهوم سر برآوردند و من ناتوانم در وصف و قدردانی از خوبی و خوب بودنت....

مادرم ، دوستت دارم./