گفتم که: الف، گفت: دگر؟ گفتم: هیچ
در خانه اگر کس است، یک حرف بس است
بارها گفته ام و بار دگر می گویم: « کسی که بداند هر
که خدا را یاد کند، خدا همنشین اوست، احتیاج به هیچ
وعظی ندارد، می داند چه باید بکند و چه باید نکند؛ می
داند که آنچه را که می داند، باید انجام دهد، و در
آنچه که نمی داند، باید احتیاط کند. »
+
نوشته شده در دوشنبه چهارم خرداد 1388ساعت توسط مجتبی اسدی
|